“Πόσο αξίζεις;” – μια παραβολή για την αυτοεκτίμηση

“Πόσο αξίζεις;” – μια παραβολή για την αυτοεκτίμηση

Τελικά… ποιος καθορίζει την αξία μας;

To ζήτημα της αυτοεκτίμησης μέσα από μια εμπνευσμένη ιστορία που διαβάσαμε στο Bright Side!

Το δαχτυλίδι του σοφού

Κάποτε, ένας νεαρός επισκέφθηκε έναν σοφό γέροντα και του είπε:

“Ήρθα εδώ για να ζητήσω τη συμβουλή σου γέροντα, καθώς ταλανίζομαι σφοδρά από συναισθήματα ανεπάρκειας και δεν επιθυμώ πια να ζω. Όλοι μου λένε πως είμαι μια αποτυχία, ένας ανόητος… Σε ικετεύω δάσκαλε, βοήθησέ με!”

αυτοεκτίμησηΟ σοφός άνδρας κοίταξε τον νεαρό και απάντησε βιαστικά: “Συγχώρεσέ με, αλλά είμαι πολύ απασχολημένος τώρα και δεν μπορώ να σε βοηθήσω. Έχω ένα επείγον θέμα  να διαχειριστώ” – είπε και σταμάτησε για μια στιγμή… Συλλογίστηκε και στη συνέχεια πρόσθεσε: “Αλλά αν συμφωνήσεις να με βοηθήσεις, θα στο ανταποδώσω μετά χαράς.”

“Μα… φυσικά δάσκαλε!” ψέλλισε ο νεαρός, συνειδητοποιώντας με πικρία πως, για μια ακόμη φορά, οι ανησυχίες του προσπεράστηκαν ως ασήμαντες. “Ωραία”, είπε ο σοφός και έβγαλε από το δάχτυλό του ένα μικρό δαχτυλίδι που είχε πάνω του έναν όμορφο πολύτιμο λίθο.

“Πάρε το άλογό μου και πήγαινε στην αγορά. Πρέπει να πουλήσω επειγόντως αυτό το δαχτυλίδι για να ξεπληρώσω ένα χρέος. Προσπάθησε να πάρεις ένα αξιοπρεπές αντίτιμο, και μη συμβιβαστείς με τίποτα λιγότερο από ένα χρυσό νόμισμα! Πήγαινε τώρα, και να επιστρέψεις όσο πιο γρήγορα μπορείς!”

Ο νεαρός πήρε το δαχτυλίδι και κάλπασε με το άλογο προς την αγορά. Όταν έφτασε, έδειξε το δαχτυλίδι σε διάφορους εμπόρους, οι οποίοι το εξέτασαν με έντονη προσήλωση αρχικά. Αλλά μόλις άκουγαν ότι ο νεαρός θα το αντάλλαζε για ένα χρυσό νόμισμα, έχαναν εντελώς το ενδιαφέρον τους. Μερικοί από τους εμπόρους γέλασαν επιδεικτικά στο αγόρι, άλλοι απλά απομακρύνθηκαν… Μόνο ένας ηλικιωμένος έμπορος του εξήγησε πως ένα χρυσό νόμισμα ήταν υπερβολικά υψηλό τίμημα για αυτό το δαχτυλίδι, και ότι ήταν πιθανότερο να λάβει ως αντάλλαγμα χαλκό, ή στην καλύτερη περίπτωση, ασήμι.

αυτοεκτίμησηΌταν άκουσε αυτά τα λόγια, ο νεαρός αναστατώθηκε, καθώς θυμήθηκε τις οδηγίες του γέροντα να μην δεχθεί τίποτα κατώτερο από χρυσό. Αφού πέρασε από όλη την αγορά, ανέβηκε στο άλογο και έφυγε. Όταν επέστρεψε για να δεί τον σοφό, ένιωθε βαθιά θλίψη λόγω της αποτυχίας του.

“Δάσκαλε, δεν κατάφερα να εκπληρώσω το αίτημά σου”, είπε. «Στην καλύτερη περίπτωση μου έδιναν λίγα ασημένια νομίσματα, αλλά με συμβούλευσες να μη συμφωνήσω σε τίποτα λιγότερο από χρυσό. Ωστόσο, οι έμποροι μου είπαν ότι αυτό το δαχτυλίδι δεν αξίζει τόσο πολύ…”

“Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο, αγόρι μου!”, απάντησε ο σοφός. Πριν προσπαθήσουμε να πουλήσουμε το δαχτυλίδι, δεν θα ήταν κακή ιδέα να διαπιστωθεί η πραγματική του αξία! Και ποιος μπορεί να το κάνει αυτό καλύτερα από έναν ειδικό; Κάλπασε μέχρι τον κοσμηματοπώλη και μάθε την τιμή του δαχτυλιδιού. Μόνο μην το πουλήσεις στον ίδιο, ανεξάρτητα από το τι θα σου προσφέρει! Αντ’ αυτού, έλα πίσω σε εμένα αμέσως.”

αυτοεκτίμησηΟ νεαρός ανέβηκε ξανά στο άλογο και ξεκίνησε για να δεί τον κοσμηματοπώλη. Εκείνος εξέτασε το δαχτυλίδι μέσα από μεγεθυντικό φακό για αρκετή ώρα και μετά το συνέκρινε με διάφορα μικροσκοπικά ζύγια. Τέλος, στράφηκε προς τον νεαρό και είπε:

«Πες στον αφέντη σου ότι αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να του προσφέρω περισσότερα από 58 χρυσά νομίσματα για αυτό. Αλλά αν μου δίνει λίγο χρόνο, θα αγοράσω το δαχτυλίδι για 70.”

70 χρυσά νομίσματα;!” αναφώνησε ο νεαρός. Γέλασε, ευχαρίστησε τον κοσμηματοπώλη και έφυγε γρήγορα για να φτάσει στον γέροντα. Όταν ο σοφός άκουσε την ιστορία από τον -χαρούμενο τώρα- νεαρό, του είπε:

“Θυμήσου, αγόρι μου, ότι είσαι σαν αυτό το δαχτυλίδι. Πολύτιμος και μοναδικός. Και μόνο ένας ειδήμων μπορεί να εκτιμήσει την πραγματική αξία σου. Επομένως, γιατί να σπαταλάς το χρόνο σου περιπλανώμενος μέσα στην αγορά, ακούγοντας την άποψη του κάθε τυχαίου εκτιμητή;…”

 

Αυτή η ιστορία μας θυμίζει ότι είμαστε υπεύθυνοι για τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας. Άλλωστε, όπως έχει διατυπώσει πολύ εύστοχα η Eleanor Roosevelt, “Κανείς δεν μπορεί να σε κάνει να νιώσεις κατώτερος, χωρίς τη συναίνεσή σου.”

Μας θυμίζει, επίσης, πως χρειάζεται να έχουμε μια ισορροπία αναφορικά με την αυτοεκτίμηση, χωρίς να υπερβάλλουμε προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Διότι όταν δεν γνωρίζουμε τις ικανότητές μας, μπορεί να χάσουμε ευκαιρίες. Αφετέρου, όταν έχουμε υπερβολική αυτοπεποίθηση, μπορεί να αναλάβουμε πολύ υψηλό ρίσκο και να ζημιωθούμε.

Το να γνωρίζουμε τις πραγματικές μας δυνατότητες, μας βοηθά να ανταποκριθούμε σωστά στις προκλήσεις, να αναπτυσσόμαστε και να βγαίνουμε έξω από τη ζώνη ασφάλειάς μας… με ασφάλεια!  

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο